Katyusha kijkt graag de spreekwoordelijke kat uit de boom, ze neemt niet het voortouw bij avonturen en expedities. Maar vergis je niet, ze is geen doetje!
Katyusha is heel makkelijk te benaderen, je kunt haar makkelijk oppakken en je hebt snel haar aandacht. Of het nu is om te roepen voor eten of om te waarschuwen dat ze echt niet aan de plant mag knagen. Maar achter dat lieve vriendelijke voorkomen, schuilt een kleine bitch. Astana bespringen als die in heerlijk in dromenland vertoeft, de beste verstopplekjes zoeken om alles wat langsloopt vanuit het niets aan te vallen of vooral de laatste klap uitdelen aan Astana na een zusterlijke vechtpartij.
Bovenal is Katyusha dol op balletjes, vooral de zachte stuiterballetjes die ze met haar mond vangt en waarmee ze vervolgens rondsluipt alsof ze stiekem een muis heeft gevangen.
Verder weet madame precies wat ze wel en niet wilt en hoe ze dat moet laten weten aan de wereld. Haar protestactie tegen de milieu- en gebruiksvriendelijke peewee kattenbak heeft dan ook snel tot resultaat geleid, de fijne naar babypoeder geurende bentonietkorrels hebben helaas hun intrede gedaan.
Soms heeft Katyusha behoefte aan privé en verdwijnt, maar altijd ligt ze dan ergens in de open gangkast op de wasmand of in een tas te slapen. Haar miauwen is veel later begonnen dan bij Astana en klinkt veel zachter, ze miauwt alleen als wij in de andere kamer zijn waar ze niet mag komen.
Bijna kerst 2011. Met Katyusha hebben we dit jaar heel wat te stellen gehad. Dit voorjaar werd ze ineens krols. Uiteindelijk hebben we haar in augustus door onze nieuwe dierenarts opnieuw laten openmaken en is de boosdoener gevonden (lees hier meer). Sinds die tijd is ze niet meer krols geworden, maar een pittig meisje is ze nog steeds. Ze lijkt daarin wel op mij, aai poes aai poes … Daarentegen kan ze spinnen op commando en kijken we graag samen naar films op een vrij moment.
